Tag po_zie
In een uitgestorven straat achter gesloten deuren bouwen mensen hun vesting sluiten de wereld buiten leven hun eigen leven De lege straat mist de mensen en de mensen missen elkaar Hennie van Ee... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
In zijn hoofd lag een schip daarmee voer hij in zijn jonge jaren op een zee van tijd die eindeloos leek pas later kwam er een haven in zicht de zee werd kleiner eindelijk lag hij op koers Hennie van Ee, maart 2026... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
Nog even Weet je nog hoe wij als kind ’s avonds onder de lantaarnpaal nog even met de bal en wat je later worden wou zangeres of danseres Later was nog ver toen in dat vroege avondlicht Hennie van Ee, maart 2026... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
Wat zich uit de grond ontworstelt Omhoog naar het licht Op zoek naar warmte Je zou het een naam willen geven Hoop misschien of liefde We noemen ze krokus of narcis Badend in het nieuwe lentelicht Hennie van Ee, maart 2026... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
Hoe zij zorgvuldig binnen de lijntjes in aarde tintenhaar leven inkleurtTot een stem:geef kleur neem het rood en geelmeng het oranje gooi je haar los enlaat het spetterenHennie van Ee, februari 2026... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
Langzaam wordt het stilrond haarMen is haar vergeten haar naam en waar zij woontMen is weg of ergens andersdruk of gewoon doodZij is hen ook kwijtgeraakt de mensen die er altijd warendie haar hoorden en haar zagenLangzaam wordt haar wereldstil, raakt zij zichzelf kwijtHennie van Ee, februari 2026... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
Achter ieder woord schuilt een verhaal, neem de lucht adem in, adem uithet strakblauw, het loodgrijsLuister naar wat zij zegtik ben voor iedereen de wolken zijn in mijik geef ruimte aan de zonmaan en sterren, achter mijligt de hemel ook voor iedereen Hennie van Ee... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
In het kader van de Week van de Poëzie staat dit gedichtje van mij op een winkelruit in Soest geschreven. Foto: Ruud van Ee... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
zeg me dat het niet zo is hou me vast, laat me niet gaan weet dat ik je anders mis zeg me dat het niet zo is dat ik me nog steeds vergis laat me hier niet eenzaam staan zeg me dat het niet zo is hou me vast, laat me niet gaan © hennie […]... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
wilde ganzen overal geweest en overal ook vrienden van ver tot dichtbij vonden eindelijk hun stek voelen zich nu vogelvrij © Hennie van Ee, mei 2018 foto: internet ... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
De tuin schitterde Van slijm en naakte passie Parende slakken Aftasten en aanvoelen Trage liefde houdt het langst ************************************ Naar aanleiding van de limericks “Kieren dichten ” en “Gladjes” van Harrij Smit op zijn blog ” gedacht & gedicht” Ik dacht terug aan verleden zomer. Ik was toe... mehr auf dichtersoveral.com
Vandaag schilder ik de woorden het rood en geel binnen de lijnen met een hand een arm die naar elders reikt Vandaag meng ik de zinnen ben ik de zon de lach het warme land dat speels in bruine ogen schuilt Vandaag gooi ik de spetters het goed en kwaad voor allemaal ben ik de […]... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
IJsbloemen doemen op het glas Uit het niets betover lijnen Wat eerst vloeibaar was Bottend vanuit een hart Bevroren kristallen symmetrie Wat ik dacht is wat ik zie Druppelend stuivend zwevend druipend golft het door mijn lijf Zodat ik samenhangend blijf Een geheel en levend... mehr auf dichtersoveral.com
Voor de laatste dag van de week van de poëzie koos ik een gedicht van Carol Ann Duffy: “Mrs Midas”. Het gedicht komt uit haar bundel “The World’s Wife” (2010), waarin Duffy zich inbeeldt hoe het is om de vrouw van figuren als Pygmalion, Freud of Shakespeare te zijn. In “Mrs Midas” kruipt ze in... ... mehr auf katrienity.wordpress.com
Het licht op het water Breekt in losse flarden Uit een Ze beuken tegen de kant Onpeilbare donkerte Vertraagt mijn blik Ik slik en huiver Keer mij om Kom, we gaan wat drinken en praten Luisteren naar wat zoal boven komt drijven We proosten op diepte, en de waan van het bestaan. Om uitbundig te... ... mehr auf dichtersoveral.com
in zichzelf gekeerd staat het huis onbewogen achter de luiken de bewoners zijn op reis doch het huis bleef liever thuis © hennie van ee, uit het archief... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
#waarwashalbewel * misschien was hij ergens aan ‘t klussen of stond hij een jonkvrouw te kussen maar dit weet ik wel hij stond buitenspel en wij nu voor lul bij de Russen . ©Harrij Smit Alkmaar Vijftig andere limericks … Lees verder ͛... mehr auf gedachtgedicht.wordpress.com
Het liefst pluk ik laaghangend fruit en pers daar zachtmoedig een rijmend vers uit Zo in het zicht, makkelijk te grijpen Puur zoals het hangt klaar met rijpen Hoe anders is het Verderop gedicht Waarnaar ik aanhoudend tast Hoger, grilliger met scherper contrast spiegelt zij het binnenlicht Schier onnavolgbare zinnen Wekken mij diep van binnen,... ... mehr auf dichtersoveral.com
De abrikoos bloeit roze dit jaar, hij spreekt van feest en lang geleden. Hoe wij als kinderen verkleed het voorjaar vierden in te dunne jurkjes omdat het bijna Pasen was. Die pijn is nu geleden, weg gezakt tot op de bodem van het water waarop witte koppen dansen en vreemde vogels voorbij scheren, […]... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
Het gedicht van vandaag is een triest gedicht, sorry daarvoor. Maar voor mij legt het perfect de vinger op het gevoel van hopeloosheid dat je ervaart wanneer iemand die je niet kunt missen, toch weg is. “Funeral Blues” van W.H. Auden werd echt bekend nadat het voorkwam in de film “Four Weddings and a Funeral”.... ... mehr auf katrienity.wordpress.com
...