Tag po_zie
Mijn rouw is een hete zomer met iedereen buiten en ik alleen binnen in een kamer zonder zonMijn rouw was een rondjeplas met moeie benen eneen leeg lichaam uitgeholddoor een groot gemisHennie van Ee... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
zeg me dat het niet zo is hou me vast, laat me niet gaan weet dat ik je anders mis zeg me dat het niet zo is dat ik me nog steeds vergis laat me hier niet eenzaam staan zeg me dat het niet zo is hou me vast, laat me niet gaan © hennie […]... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
wilde ganzen overal geweest en overal ook vrienden van ver tot dichtbij vonden eindelijk hun stek voelen zich nu vogelvrij © Hennie van Ee, mei 2018 foto: internet ... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
De tuin schitterde Van slijm en naakte passie Parende slakken Aftasten en aanvoelen Trage liefde houdt het langst ************************************ Naar aanleiding van de limericks “Kieren dichten ” en “Gladjes” van Harrij Smit op zijn blog ” gedacht & gedicht” Ik dacht terug aan verleden zomer. Ik was toe... mehr auf dichtersoveral.com
Vandaag schilder ik de woorden het rood en geel binnen de lijnen met een hand een arm die naar elders reikt Vandaag meng ik de zinnen ben ik de zon de lach het warme land dat speels in bruine ogen schuilt Vandaag gooi ik de spetters het goed en kwaad voor allemaal ben ik de […]... mehr auf ongerijmd.wordpress.com
IJsbloemen doemen op het glas Uit het niets betover lijnen Wat eerst vloeibaar was Bottend vanuit een hart Bevroren kristallen symmetrie Wat ik dacht is wat ik zie Druppelend stuivend zwevend druipend golft het door mijn lijf Zodat ik samenhangend blijf Een geheel en levend... mehr auf dichtersoveral.com
Voor de laatste dag van de week van de poëzie koos ik een gedicht van Carol Ann Duffy: “Mrs Midas”. Het gedicht komt uit haar bundel “The World’s Wife” (2010), waarin Duffy zich inbeeldt hoe het is om de vrouw van figuren als Pygmalion, Freud of Shakespeare te zijn. In “Mrs Midas” kruipt ze in... ... mehr auf katrienity.wordpress.com
Het licht op het water Breekt in losse flarden Uit een Ze beuken tegen de kant Onpeilbare donkerte Vertraagt mijn blik Ik slik en huiver Keer mij om Kom, we gaan wat drinken en praten Luisteren naar wat zoal boven komt drijven We proosten op diepte, en de waan van het bestaan. Om uitbundig te... ... mehr auf dichtersoveral.com
